IT KLAVERBLÊD

Ik ben trots dat zich al sponsors hebben gemeld. Naast bijdragen van particulieren zijn er ook bedrijven welke het goede doel (gaan) steunen. Als blijk van waardering koppel ik met een logo hun site aan mijn weblog. Ik stel deze bedrijven graag aan jullie voor.

IT KLAVERBLÊD
In het weidse Friese landschap liggen twee oorspronkelijke arbeiderswoninkjes, die met behoud van originele details door Liesbeth vol enthousiasme omgetoverd zijn tot comfortabele vakantiehuisjes. Door hun ligging zeer geschikt voor een bezoek aan sfeervolle Friese stadjes, de waddeneilanden Vlieland en Terschelling, de IJsselmeerkust en het merengebied. Logeer eens een paar dagen in landelijke stijl, huur een bootje aan de overkant, leer de eerste beginselen van trekzak spelen, ga vliegeren op de bijbehorende twee hectare land, neem een kijkje bij de boer [meewerken mag] en bezoek de historische steden in de omgeving. Geniet van de gastvrije tuin of bij 't snorrende houtkacheltje. Liesbeth heet jullie van harte welkom & de hond mag mee.

MIJN ANDERE FIETSEN

In mijn eerdere bericht over de Condor heb ik vermeld dat ik nog vijf andere fietsen heb. Soms wordt verbaasd gereageerd dat ik als kleinbehuisde Amsterdamse binnenstadbewoner zoveel fietsen heb. Vaker nog komt de vraag wat ik toch met al die fietsen moet. Twee fietsen is nog tot daar aan toe, maar zes, is dat niet een beetje vreemd? Nee dus; ik heb elk van deze fietsen met een eigen gebruiksdoel aangeschaft en er veel plezier van. De tic voor wat ongewone fietsen deel ik met mijn zus.

Koga Miyata Traveller.
Aangeschaft om naar het werk te fietsen en fietsvakanties te maken. Een degelijke en fijne ‘trekking’ fiets. Wordt sinds de aanschaf van de Condor en de Cayuca nog nauwelijks gebruikt, maar onlangs heb ik hem wel weer helemaal gemoderniseerd en opgelapt. Ondanks dat het een fijne fiets is, weet ik als ik er een stukje mee rij gelijk weer waarom ik ligfietsliefhebber ben geworden. Is deze fiets geschikt voor de Tour d’Afrique? Jazeker, want beresterk. Maar ik moet dan voor lief nemen dat er totaal geen vering op zit; een gemis aan comfort dat ik met de Condor wel heb.

Batavus Cayuca.
Aluminium stadsfiets; licht en praktisch. Gebruik ik dagelijks om naar Amsterdam Centraal te fietsen en verder bijna alle ritten in de stad maak ik met deze fiets. Is deze fiets geschikt voor de TdA? Nee, het aluminium frame lijkt degelijk maar vertrouw ik niet op de ongeplaveide trajecten. Enne .. ook in ddeze fiets zit geen greintje vering.

Challenge Mistral.
Mijn ‘kleine’ ligfiets, welke ik gebruik om in Utrecht van en naar het werk te fietsen. Een kort traject weliswaar, maar toch liever per ligfiets. Daar waar de Condor een echte reisfiets is voor slechte wegen en veel bagage kan vervoeren, is dit een ligfiets voor dagtochten over de betere wegen en in de stad. Met de Mistral rijd ik sneller dan met de Condor. Bouwer Challenge is innovatief en komt met fraaie oplossingen voor hun uitgebreide scala aan modellen. Ik rijd met deze fiets ook als training en zou er best de Tour d’Afrique mee willen rijden. Maar nee, de kleine wielen en beperkte voorvering zijn ongeschikt voor echt slechte wegen; ik kom onherroepelijk vast te zitten in het Nubische zand en de Oost Afrikaanse modder.

Brompton.
Mijn heerlijke vouwfiets waar ik voor aanschaf altijd tegenaan keek als een fiets die net een ongeluk had meegemaakt. Tot ik er zelf op ging rijden en me realiseerde dat het een geweldige uitvinding was. In die periode reed ik nog wel eens auto en nam de Brompton vaak mee om ter plaatse nog een stukje te toeren. Deze fiets gebruik ik nu in aansluiting op het OV. Reuze snel en klein te vouwen en daarom handig tussen de treinbanken te plaatsen. Geschikt voor de TdA? Nee, bij de eerste de beste ongeplaveide helling zou ik hem uit model trekken. Ook van deze fiets komen de kleine wielen niet door het zand, de modder of de Noord Keniase steenwoestijn.

Pedersen.
Mijn op één na nieuwste fiets. Dat zou je aan het model niet zeggen, want dat is al meer dan 110 jaar oud. Ooit ontworpen door een bevlogen Deense smid. Hij fabriceerde een fraai frame dat is samengesteld uit een aantal ragdunne buizen. Een lichte comfortabele constructie. Wekt zeker zoveel verbazing als de ligfietsen en gebruik ik af en toe om een ontspannen tochtje op te maken. Het is een beetje een showfiets. Geschikt voor de TdA? Ik zou er een heel eind mee komen, maar je fietst erg rechtop en dat is bij tegenwind niet fijn.

ALLONGÉ À PARIS

Een mooie gelegenheid om te trainen doet zich voor; ik kan met Ferdinand naar Paris fietsen. De combinatie van samen fietsen en vakantie vieren houd ik er graag in. Deze tocht zal dan niet zo lang en zwaar zijn, maar een bepakte fiets voortbewegen is toch een betere training dan onbeladen door ons vlakke land toeren. Met slechts een paar dingen willen we vooraf rekening houden: de tijd is beperkt tot twee weken en er moet gefilmd en gefotografeerd worden in verband met Ferdinand's Calvijn-project; we gaan dus een route via Noyon rijden.

We vieren vakantie met koffie en gebak op terrasjes. De eerste dag trappen we met zon en matige wind door een echt Nederlands landschap. In België ervaren we de miserabele sfeer die campings daar hebben. De koffie en het gebak daarentegen springen er bij onze buren juist positief uit. We bezoeken Leuven, krijgen alle eigenaardigheden van de kerk van Hoegaarden uitgelegd en genieten van het glooiende landschap en het contrast van het Maasdal. De Condor krijgt - zoals ik inmiddels wel gewend ben - veel belangstelling van de bevolking. Het eten en de biertjes smaken naar meer.

Het heeft tweemaal ’s nachts geregend en pas op de zesde dag krijgen we onze eerste buien overdag. We zijn dan in Frankrijk en hebben een aangenaam fietskampeerleven, we slapen prima en eten lekker. Omdat ik me nauwelijks met de route bemoei, heb ik alle gelegenheid om me het landschap te laten welgevallen. Al pedalerend mijmer ik over hoe heerlijk twee jaar geleden onze tocht naar de Méditerranée was. In Laon nemen we een dag de tijd om de oude stad te bekijken en wat te fotograferen; er wordt gefilmd ten behoeve van het Calvijn-project. Ferdinand heeft ter ere van de viering van de vijfhonderdste geboortedag van deze man een flinke hoeveelheid werk te doen. Daarna fietsen we naar de geboorteplaats van deze man die in ons land zo’n diversiteit aan invloeden heeft achtergelaten. We logeren in Noyon in een comfortabel hotel.

De laatste dag is met 125 kilometer de langste etappe. Dat we wat later dan gebruikelijk op de bestemming komen is niet erg. Na voorsteden en het centrum van Paris te hebben doorkruist, wacht de familie ons op met een smakelijke maaltijd, een warme douche en een lekker bed. Het is een welkom weerzien. De enige dag dat we in Paris zijn, doen we nauwelijks iets; we slenteren en slempen in de Jardin de Luxembourg, halen herinneringen op, bijten in een falafel en een biertje. ’s Avonds eten we in een typisch Parijs restaurant.

Het is op zich al een belevenis om per fiets vroeg in de ochtend door het nog stille Paris te rijden, maar met de belangstelling voor mijn ligfiets wordt dat nog leuker. Autoraampje wordt opengedraaid, commentaar, ja zelfs applaus klinkt vanaf het trottoir en ook op Gare du Nord is er veel bekijks. Dat zal straks in Afrika waarschijnlijk niet minder zijn. De bepakte ‘vélo allongé’ blijft, meer nog dan in Nederland, een opmerkelijke verschijning en uitroepen als ‘fabuleux’, ’bravo monsieur’ en ‘regarde ça, c’est curieux’ klinken altijd weer leuk in mijn oren. De terugreis duurt gelukkig slechts een fractie van de tijd die we heen hebben gefietst, want in de trein heb ik geen ligplaats.

SPONSORS BRENGEN KLEUR

Meerdere personen en bedrijven hebben zich al gemeld als sponsor voor het goede doel. Bedrijfslogo's zijn aan dit weblog toegevoegd; dat brengt kleur. Ik nodig je van harte uit hun site te bezoeken en waar mogelijk van hun diensten gebruik te maken. Ik ga in de eerste plaats voor mijn eigen plezier fietsen, maar met mijn en jullie bijdragen voor het goede doel moet het leven van sommige Afrikanen ook meer kleur kunnen krijgen.

HET AMSTERDAM-RIJNKANAAL

Van alle dingen die bijtijds voor elkaar moeten zijn, is mijn conditie één van de belangrijkste. Als die niet deugt, kan ik maar beter niet aan de Tour d’Afrique beginnen. Nou is er best een aardige basis aanwezig omdat ik van alles op eigen kracht doe, maar de vier snelle - edoch korte - fietsritjes per dag van huis naar station en van het volgende station naar het werk vice versa helpen weinig bij de opbouw van een grondig uithoudingsvermogen. Ik fiets daarom nu ook af en toe van huis naar werk en weer terug.

Van Amsterdam Westerpark naar Utrecht Kanaleneiland rijd ik ruim driekwart langs het niet bepaald inspirerende Amsterdam-Rijnkanaal. Door me steeds wat meer op herkenningspunten te richten is de ergste eindeloosheid er gelukkig vanaf, maar een terras halverwege waar ze grote stukken appeltaart serveren, zou het toch een stuk aangenamer maken. Na de bijna honderd kilometer vandaag heb ik mezelf op een riant formaat ijsco getrakteerd.

Ik weet het; een klein stukje oostelijker is de route langs de Vecht een stuk leuker, maar ja, ook een stuk langer en om nou voorafgaand aan en na een volledige werkdag nog langer onderweg te zijn, dat is me iets teveel op dit moment. Ik weet iets leukers om mijn benen aan heel veel trappen en mijn cardiovasculaire orgaanstelsel aan heel veel pompen te laten wennen. Wat ook fijn is voor lijf en geest, is een fiets-/kampeertocht naar Paris. Wanneer kunnen we weg? Volgende week dan maar?

BEREN OP DE WEG

In de voorbereidingsfase verzamel ik veel informatie. Ik noteer allerlei zaken die de komende tijd geregeld moeten worden. Welke reserveonderdelen moet ik aanschaffen? Hoeveel en wat wel en wat niet mee te nemen? Spanning en zenuwen zijn soms het gevolg.

Daarnaast doemen vragen in mij op als: hoe houdt mijn lijf zich als ik dagenlang achter elkaar zulke enorme afstanden afleg? Krijg ik wel genoeg energie binnen met de maaltijden en tussendoortjes? Hoe ploeg ik door het Nubische zand? Ben ik sterk genoeg om mijn fiets over de Ethiopische bergen te trappen? Tref ik wel leuk gezelschap en zal ik me niet te vaak eenzaam voelen? Krijg ik alles wel tijdig voor vertrek en goed geregeld? Hoe houdt mijn fiets zich in de vaak ruwe omgeving? En is die niet te zwaar? Is er voldoende gelegenheid om van Afrika te genieten? Kan ik de spullen droog houden tijdens de regentijd? Dit soort vragen en meer, allemaal beren op de weg waar ik soms een uurtje nachtrust door mis. Overdag gaat het meestal wel weer, dan herinner ik me ineens: er leven helemaal geen beren in Afrika.

DE CONDOR

De fiets is voor mij het favoriete vervoermiddel. Ik ben in beweging, lekker buiten, ik bevorder mijn conditie en ik ben aanspreekbaar voor anderen. Ik fiets dagelijks een stuk naar en van mijn werk. Daarnaast maak ik graag dagtochten en fietsvakanties. Met mijn zes fietsen ben ik bovengemiddeld voorzien. Momenteel bezit ik een stadsfiets, een toerfiets, een Pedersen, een vouwfiets en twee ligfietsen: de Mistral en de Condor. Elke fiets heeft bij mij zijn eigen gebruiksdoel.

Ongetwijfeld heb ik als kleuter op een step en een driewieler gereden en wat later zal ik wel een kinderfietsje hebben gehad. De eerste fiets welke ik me echt herinner, is de jongensfiets die ik krijg als ik de lagere school verlaat. Een cadeau waarmee ik naar de verder weg gelegen HBS kan fietsen. Hoewel de fiets me al snel te klein wordt, blijf ik er toch verknocht aan. Ik heb er zelfs mijn eerste fietsvakanties mee gereden. Een paar dagen naar Kijkduin en ik ‘train’ helemaal naar Katwijk en weer terug. Het jaar daarop de grens over; van Kopenhagen ruim duizend kilometer naar Stockholm. Te kleine fiets, veel te zware tent en kampeerspullen in de voor die tijd gebruikelijke bruine canvas fietstassen. Onvoorstelbaar als ik er nu aan terug denk.

Pas als ik na het verlaten van de middelbare school een baan heb, veroorloof ik me een nieuwe fiets. Dat wordt een racefiets van volwassen formaat en ik ben apetrots nu eindelijk een echt passende fiets te hebben. Als ik verkering krijg, is die fiets tevens een prima bindmiddel. Maar al snel blijkt toch dat ik liever rustige fietstochten maak en onderweg van alles bekijk. Ik ben geen pure kilometervreter; de racefiets is niet mijn ideale fiets. Ik kijk ook steeds meer met een technisch oog naar allerlei fietsen en als de Roulandt - een experimentele ligfiets - op de markt verschijnt, doe ik er een weekend ervaring mee op. Ik ben weliswaar enthousiast, maar het is geen ideale fiets voor mij. Op het gebied van comfort en bagagevervoer is hij zo goed als waardeloos.

Ik besluit een vlot rijdende rechtop-fiets te kopen. Hiermee kan ik goed uit de voeten in stad en land. Helaas wordt de fiets na een paar jaar gestolen. Ik rijd nog twee erfstukken van vrienden op maar ben die tweedehandsjes dan helemaal zat. Ik ga over tot de aanschaf van een terreinfiets; op dat moment eigenlijk nog een nieuwtje in ons land. Het is ook in de stad een puike fiets. Van hetzelfde merk koop ik een jaar later ook een toerfiets. Nu kan ik eindelijk weer een echte fietsvakantie maken.

Maar het wordt toch steeds moeilijker te verteren geen ligfiets te bezitten. Als dan in mijn wijk een ligfietswinkel wordt geopend, besluit ik een paar modellen uit te proberen. Na verschillende fietsen te hebben getest, geven mijn gebruikswensen uiteindelijk de doorslag bij de aanschaf. Ik wil er hoofdzakelijk dagtochten en vakantieritten mee maken en daarom moet ik een degelijke en comfortabele fiets hebben. Met de aanschaf van de Optima Condor veranderen mijn fietsvakanties in ligfietsvakanties.

De Condor is een echte trekking- c.q. vakantieligfiets. Met een sterk roestvrij stalen frame en ATB wielen kan de fiets extreme terreinen aan en behalve mij ook voldoende bagage vervoeren. Mijn exemplaar heb ik voorzien van een verende voorvork en onlangs ook een Rohloff 14-versnellingsnaaf. Het is een zeer comfortabele fiets om grote afstanden mee af te kunnen leggen. Inmiddels heeft deze vogel behalve in Nederland al bewondering en nieuwsgierigheid teweeggebracht in België, Duitsland, Frankrijk en Polen.

Dit klinkt allemaal erg positief. Heeft die fiets geen nadelen? Ja hoor, de Condor is met zijn beperkte wendbaarheid niet echt handig in een drukke stad, is door de extra gemonteerde voorvering vrij zwaar en alleen geschikt voor mensen met lange benen.

HET GOEDE DOEL

Vanuit de Tour d’Afrique organisatie wordt een aantal fietsprojecten in Afrika gesteund. Deze tocht door Afrika meefietsen is dus ook goed voor iets anders dan alleen mijn eigen plezier en prestatie. Lokale organisaties worden gesponsord met opgeknapte of nieuwe fietsen. Dat vind ik een goed initiatief.

Een aantal deelnemers steunt een eigen gekozen goed doel en lange tijd heb ik getwijfeld of ik dat ook zou doen. Ik ben niet zo voor de traditionele vormen van ontwikkelingshulp. Er zijn me in het verleden iets te veel voorbeelden geweest van hoe het niet moet. Enerzijds doe ik graag goed en ik wil best helpen; anderzijds is hulp vaak niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat en/of ter meerdere glorie van de handel met een land dat we daarmee nog verder uitmelken. Goede initiatieven en humanitaire hulp natuurlijk uitgezonderd. Door hier in Nederland zo bewust mogelijk te besteden en te consumeren, probeer ik al handelsonredelijkheden te omzeilen.

Misschien is niet meefietsen en de daarmee uitgespaarde kosten doneren wel het beste gebaar. Maar ja, mijn eerste doel is een mooie fietsreis door Afrika te maken; ik moet de zaken niet omdraaien. Ik fiets voor mijn plezier, maar er zijn velen in Afrika voor wie een fiets noodzaak is om een beter leven te krijgen. Als ik dan toch iets zou sponsoren, dan zijn kleinschaligheid, gerelateerd aan Afrika en iets met fietsen mijn minimale eisen. Simpelweg iets geven vind ik geen goed idee. Projectmatig stimuleren wel en liefst met een aanhoudend effect.

Nadat ik de informatie van "Cycling out of Poverty" had bestudeerd en diverse commentaren gelezen, wist ik dat dit een sponsordoel naar mijn ideeën zou zijn. De stichting geeft niet zomaar fietsen weg; er staat een investering via microkredieten tegenover. Die fietsen worden dus verdiend en geven de nieuwe eigenaren een impuls en mogelijkheid zich verder te ontwikkelen of een bedrijfje te starten. Deze stichting ga ik bij terugkomst verblijden met een gift. En aan de lezers van dit artikel daarom het verzoek hier ook aan mee te doen. Bepaal zelf wat je redelijk vindt. Een bedrag per land waar ik doorheen fiets, per afgelegde kilometer, per maand, week of dag dat de tocht duurt, per spaak of versnelling aan mijn fiets; ideeën te over. Hoe klein ook, alle bijdragen op bankrekening 77.78.61.542 ten name van E.H.A. Sloots, Amsterdam zijn welkom. Vermeld svp 'CooP' als referentie.

Verder vind ik het leuk om ook persoonlijke sponsors te krijgen voor bijvoorbeeld (een stuk van) mijn vliegticket, de overbagage of reserveonderdelen. Mijn werkgever, de winkels waar ik gebruikelijk mijn reis- en fietsgerelateerde inkopen doe of wie zich maar aangesproken voelt, sponsor mee! Korting op of de waarde van gesponsorde goederen geef ik weer door aan Cycling out of Poverty.

GOEDGEKEURD

Mijn werkgever heeft me zojuist gemeld dat mijn levensloopverlof goedgekeurd is. Deze mededeling is wel een nieuw artikeltje waard. Zonder die goedkeuring zou het immers niet mogelijk zijn om de complete Tour d’Afrique in 2009 te fietsen.

De laatste weken lees ik met verhoogde belangstelling alle nieuwsberichten over de momenteel aan de gang zijnde tocht. Af en toe krab ik nog eens achter mijn oren, want van veel deelnemers merk ik dat ze het zwaar hebben; de beschrijvingen liegen er niet om. Ik ken niet het sportiviteitniveau, maar sommige dagboeken lijken betrouwbare informatie te geven. Ik moet nu serieuzer met de voorbereidingen aan de slag, want een weg terug is er natuurlijk niet. Dat wordt fietsen, lijf in conditie hebben, fietsen, goede spullen verzamelen, fietsen, allerlei zaken regelen, fietsen en nog meer fietsen.