HET FIETSVAKANTIELIED

In 2006 fietsten Ferdinand en ik naar de Middellandse Zee. Later datzelfde jaar kreeg ik ter ere van mijn verjaardag zijn ontroerende lied voorgedragen. Lees en begrijp waarom het nog steeds actueel is.

HET FIETSVAKANTIELIED

als je zover kunt pedaleren
dan moet je echt wel lenig zijn
en hoewel je liggend durft verkeren
is de luiheid enkel schijn
je kleeft vast aan je pedaal
en roept uit : fenomenaal
dat ik dit toch mag bereiken
het applaus klinkt aan de kant
franse bewondering in dit land
van verstilde achterblijvers

ik wil dit ook
zo vrij, zo los, zo ergens ver naar toe
een doel op afstand, God weet waar en hoe
de zee zal zijn, hoe ver de waterkant
de eerste stappen op het laatste strand

als je zo gauw de weg kunt vinden
en je zo snel een berg bedwingt
zie je het spoor van de beminden
die je zomaar ergens vindt
en ook al rijd je dan verkeerd
er is één ding dat je leert
het doel is enkel maar een reden
om veel buitenshuis te gaan
waar een vriendschap kan ontstaan
je schept meer toekomst dan verleden

ik wil dit ook
zo vrij, zo los, zo ergens ver naar toe
een doel op stand, God weet waar en hoe
de zee zal zijn, hoe ver de waterkant
de eerste stappen op het laatste strand

als je het zo weet vol te houden
vind je de zeekust als de grens
daarachter kun je niets vertrouwen
want het water draagt geen mens
je zult zien het is niet waar
want het einde ligt niet daar
hier gaat het eindelijk beginnen
geef je over aan de zee
de stroming voert je dromen mee
en doet je nieuwe landen vinden

ik wil dit ook
zo vrij, zo los, zo ergens ver naar toe
een doel op afstand, God weet waar en hoe
de zee zal zijn, hoe ver de waterkant
de laatste stappen op het laatste strand

BEDANKT

De reis gaat aanstonds beginnen. Een klein jaar van minder en meer intensief voorbereiden is voorbij. De laatste lootjes zijn best pittig.

Ik dank iedereen die aan de voorbereiding een steentje heeft bijgedragen. Speciaal heb ik veel gehad aan de weblogs en adviezen van Jenny & Kees, Henk & Louise en Gwen & Hans. Ook uit andere bronnen kwam veel nuttige informatie. Alle beetjes bij elkaar waren goed voor het bereiken van dit stadium en daardoor zal ik liggend op de fiets hopelijk weinig onplezierige verrassingen krijgen.

Ook dank voor alle giften ten behoeve van Cycling out of Poverty tot nu toe. De bankrekening is natuurlijk nog lang niet vol; stort dus gerust nog tot ik in mei weer terug ben.

Ik ga nu even fietsen, want daar was het toch om te doen.

TEVEEL AFSCHEID

Deze dagen zijn vol met afscheid nemen in vele vormen. Vrienden en familie telefoneren en mailen nog even of het gedag zeggen en succes wensen komt mee met donaties voor het goede doel. Het ontroert me zoveel medeleven te ervaren. Afscheid van 2008 sluit ook het jaar af dat voor mij zo vaak in het teken stond van de voorbereiding op mijn Tour d’Afrique. Het spijt me indien ik misschien iets te frequent over dit onderwerp gesproken heb, maar ik bemerk - gezien bovenstaande - daarmee wel duidelijk te hebben gemaakt dat deelnemen voor mij heel belangrijk is. Afscheid nemen en zoveel steun en belangstelling krijgen is mooi.

Eén afscheid grijpt me bijzonder aan. Gisteren hebben we plotseling te horen gekregen dat mijn moeder echt niet meer beter zal worden. Ik kijk meer dan ambivalent tegen mijn vertrek aan, want met dit nieuws is het aanstaand afscheid van haar misschien wel een definitief afscheid. Ik heb er niet eerder zo uitgebreid over geschreven, maar de keus tussen wel of niet vertrekken of de mogelijkheid eventueel de tocht af te moeten breken, slingert me heen en weer en is een aanzienlijk deel van de beren op de weg. Ik vind het moeilijk mijn vader, broer en zussen achter te laten in deze situatie waarin juist extra aandacht nodig is. Iedereen bekommert zich om mijn ouders en dat moet nu door één mens minder gedragen worden. Een mens die voor zijn plezier een fietsreis maakt waar hij zo lang naar uitgezien heeft. Ik wens dat het nog een aantal maanden goed gaat met mijn moeder en dat ik haar weer persoonlijk kan begroeten aan het einde van de reis.

WECHSEL TENTS

I am proud that so many sponsors are already donating in favour of Cycling out of Poverty. Beside contributions of individuals also companies support financially or by providing goods free of charge or with a generous discount. As proof of appreciation I link their site with a logo to my web-log. I gladly introduce these companies to you.

DER BERLINER ZELTSCHMIEDE
For more than 13 years, Wechsel have been specializing in the development and production of high quality lightweight tents at moderate prices. Their designs have developed with the experiences and comments that customers have made. Wechsel believe that a tent should not only fulfil the demand for comfort, but also provide enough safety reserves to offer protection from wind and weather in extreme conditions. Thus, Wechsel use only well-proven high quality materials. Experienced technicians and specially trained sewers cooperate in assembling the best quality in tents.

Wechsel believe that it makes more sense to create high quality tents rather than cheap ones. Not only from the actual product advantages, but from an ecological point of view as well. Though both kinds of tents require the same amount of energy to produce them, the high-quality tents have a much longer durability and thus provide for a better ecological balance. Wechsel produce a large range of quality tents. Seriously consider their products when you search for a new holiday or trekkers home.

KERST 2008

Dit jaar is Kerstmis anders. De laatste werkdag heb ik gelukkig naar tevredenheid af kunnen sluiten. Ik heb weinig dossiers over hoeven dragen. Veel collega's kwamen even persoonlijk afscheid nemen en me succes en plezier wensen. Mijn directe collega's hebben een afscheidsdiner geregeld. Een heel gezellige verrassing waarmee we voor vijf maanden afscheid van elkaar hebben genomen.

De eerste vakantiedag moest ik alsnog vroeg opstaan want mijn ouders hadden assistentie nodig en wonen niet om de hoek. Na aansluitend een fietsdoos op Schiphol te hebben gehaald en de tent in ontvangst te hebben genomen, kan de vakantie dan echt beginnen. En de kerstvakantie begin je natuurlijk met een kerstdiner. Op kerstavond was ik uitgenodigd bij vrienden en op beide kerstdagen heb ik weer vrienden uitgenodigd. Kerst 2008 is een beetje apart omdat de gezellige sfeer steeds wordt afgewisseld met afscheid nemen voor een paar maanden. Tussen de feestelijkheden door - en natuurlijk aansluitend aan - worden de laatste 'administratieve' zaken geregeld. Aangemoedigd door alle hartverwarmende wensen die ik ontvang, wordt de boel ingepakt. Deze kerstvakantie zal met het vertrek naar Cairo op 6 januari automatisch overgaan in de fietsreis door Afrika.

EN NOG EEN VERRASSING

Was er gisteren al een mooie afscheidstoespraak, vanochtend staan er plotseling zo’n dertig collega’s rond mijn bureau. Beduusd door deze belangstelling wordt me een enveloppe overhandigd met als inhoud het resultaat van een collecte voor Cycling out of Poverty. Geweldig dat zoveel collega’s aandacht en een bijdrage schenken.
MIJN DANK AAN JULLIE ALLEMAAL en tot ziens in juni 2009.

EEN BEREGOEIE REIS

Traditioneel organiseren een aantal collega’s met elkaar de kerstlunch. Iedereen maakt wat speciaals of brengt iets smakelijks mee. Gezamenlijk knabbelen we het lekkers op en babbelen over wat op dat moment speelt. Dit jaar ben ik uitgenodigd en hoef geen culinaire bijdrage aan te leveren.

Een beetje voelde ik het wel aankomen, maar verrassend was toch de speciale aandacht die ik kreeg vanwege mijn aanstaande verlof. Een hele berenfamilie met ieder een kenmerkende eigenschap werd vanuit een doos gepresenteerd. Een technische beer voor als er pech is, een administratieve beer om de sponsorgelden te beheren, een gezondheidsbeer om over mij te waken, een duwbeer voor als de bergen te hoog worden; tien knuffelberen in totaal met meer dan zoveel goede en lieve wensen.

Beren, omdat ik die tijdens de voorbereiding zo vaak op de weg heb gezien; vergeet ik niet iets te regelen? Lukt het om genoeg conditie te hebben voor deze zware tocht? Beren, omdat ik zorgen heb over de gezondheid van mijn ouders; kan ik wel weggaan of hoe moet het als tijdens mijn tocht één van hen echt niet meer verder kan? Beren, omdat ik mijn werk zo goed mogelijk wil achterlaten.
Ik memoreerde het al eerder en werd er nu weer even fijntjes aan herinnerd: de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.

Lieve collega’s, het is ontroerend zoveel aandacht te krijgen voor mijn werkonderbreking, zoveel meebeleving te ervaren. Ik ga mijn best doen om het werk zo snel mogelijk achter me te laten en als ik over vijf maanden weer aan de slag ga, zo snel mogelijk weer in het dagelijks werk te geraken. Dank voor de leuke verrassing en voor wie ik de komende paar dagen niet meer zie, alvast : ‘Tot dan’.

WOORDEN RUIMTE GEVEN

Ik ben trots dat zich al sponsors hebben gemeld. Naast bijdragen van particulieren zijn er ook bedrijven welke het goede doel (gaan) steunen. Als blijk van waardering koppel ik met een logo hun site aan mijn weblog. Ik stel deze bedrijven graag aan jullie voor.

TRADERE

Ferdinand Borger werkt als zelfstandig theoloog, programma- en theatermaker onder de naam Tradere. Hij schrijft, regisseert en speelt theatervoorstellingen, werkt o.a. voor de omroepen IKON en NCRV en ontwikkelt programma’s voor bijeenkomsten van zeer uiteenlopende aard. Daarnaast doceert hij in brede zin. Verzoeken hiervoor worden door hem op maat en creatief beantwoord.

Zijn wortels liggen in zijn christelijke achtergrond, die hem op het spoor hebben gezet van verhalen die ons zijn overgeleverd. Vandaar ook de bedrijfsnaam Tradere; Latijns voor vertalen, overleveren …

De toneelachtergrond helpt Ferdinand om vorm te geven en als theoloog stelt hij vragen. Welke verhalen zijn van waarde en houdbaar? En: hoe scheiden we waan van werkelijkheid? Het plaatst hem in een voortdurende zoektocht, tijdens welke vaak mooie antwoorden opbloeien. Gedurende komend jaar trekt hij door het land met de voorstelling ‘Calvijn’.

DE WIND DOOR MIJN HAREN

Nu de dagen te kort zijn om naar en van het werk te fietsen, moet ik het meer hebben van fietsen in het weekend. Maar bij dit jaargetijde horen lage temperaturen en koude natte neerslag. In het weekend worden er dus kortere trainingstochten gereden. Evenmin is het prettig om 's avonds lang hard te lopen. Wat moet je dan om je conditie bij te werken?

De sportschool biedt uitkomst! Er kan tegenwoordig droog gefietst worden. Nou ja, droog; je trapt je in het ritme van opzwepende muziek (prima Albert) bijna een uur helemaal in het zweet, maar je komt geen meter vooruit. Een goede oefening voor de hellingen straks, maar ik mis iets. Waar je buiten - al dan niet tegen – wind hebt, is dat hier absoluut niet het geval. Geen zuchtje! En dat is toch een deel van de beleving. Verder ontbreekt een inspirerende omgeving. Dit soort fietstraining is nix voor mij (sorry Albert). Ik verlang nu echt naar de start in Cairo en de wind door mijn haren.